BNT162b2 mRNA COVID-19 Aşısının Miyokardiyal Perfüzyon Üzerindeki Geç Dönem Etkilerinin Miyokardiyal Perfüzyon Sintigrafisi ile Değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma, miyokard perfüzyon sintigrafisi (MPS) kullanarak BNT162b2 mRNA COVID-19 aşısının miyokard perfüzyonu üzerindeki geç dönem etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Eylül 2020 ile Eylül 2023 tarihleri arasında 18-70 yaş arası katılımcılarda farmakolojik stres ve istirahat tek foton emisyon bilgisayarlı tomografi (SPECT) MPS içeren 181 hasta üzerinde retrospektif bir analiz gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar iki gruba ayrılmıştır: BNT162b2 mRNA aşısı olanlar (n=93) ve olmayanlar (n=88). Önceden kalp cerrahisi geçirmiş, şiddetli kalp kapak hastalığı, atriyal fibrilasyon veya miyokardiyal fonksiyonu etkileyen diğer önemli komorbiditeleri olan bireyler çalışma dışı bırakıldı. Demografik veriler, kardiyovasküler risk faktörleri ve MPS parametreleri (diyastol sonu hacmi [EDV], sistol sonu hacmi [ESV], ejeksiyon fraksiyonu [EF], toplam stres skoru [SSS]) gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Yaş, cinsiyet veya kardiyovasküler risk faktörlerinde gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0,05). Ortalama SSS, aşılananlarda 2,54 ± 3,69 ve aşılanmayanlarda 2,78 ± 4,15 idi (p = 0,453). Aşılanan ve aşılanmayan gruplar arasındaki ortalama EF değerleri sırasıyla %64,27 ± 7,85 ve %62,16 ± 9,79 idi (p = 0,11). EDV (74,91 ± 18,63 ml vs. 77,18 ± 23,66 ml; p = 0,48) ve ESV (27,58 ± 11,24 ml vs. 30,65 ± 15,69 ml; p = 0,14) arasında anlamlı bir fark gözlenmedi. Aşılanan ve aşılanmayan gruplar arasında iskemik MPS bulgularının sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (34% vs. 35%; p = 0,89). Sonuç: BNT162b2 mRNA aşısının geç dönemde miyokardiyal perfüzyon veya sol ventrikül fonksiyonu üzerinde herhangi bir olumsuz etkisi tespit edilmemiştir.