Hipertansiyon Ve Diabetes Mellitus’Da Bazal Gangliyon Ve Talamus Diffüzyon Mr Bulguları

Hipertansiyon ve diyabetes mellitusta lentikülositriyat ve talamoperforan arterlerin etkilenmesi ile bazal gangliyon ve talamus düzeyinde laküner enfarktların geliştiği bilinmektedir. Biz, bu çalışma ile hipertansiyon ve diyabetes mellitusta, lakuner enfarkt gelişmemiş bazal ganglion ve talamus ADC (apparent diffusion coefficient) değerleri ile herhangi bir sistemik hastalığı olmayan bireylerin ADC değerlerini kıyaslamayı amaçladık. Sadece hipertansiyonu olan 52, sadece diyabeti olan 8 ve herhangi bir sistemik hastalığı olmayan, baş ağrısı ya da baş dönmesi gibi nedenlerle beyin MR’ı elde olunan 116 hastada kaudat nukleus, talamus ve lentiform nukleus düzeylerinde ADC değerleri ölçüldü. Sonuçlar istatiksel olarak karşılaştırıldı. Sağlıklı bireylerle karşılaştırıldığında diabetik bireylerde, sol lentiform nukleus için ADC değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p< 0.05). Hipertansif bireyler ile sağlıklı bireyler karşılaştırıldığında her iki talamus ve lentiform nukleus ADC değerleri için istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0.05). Gerek hipertansiyon gerekse diyabetes mellitus hastalıklarında lakuner enfarkt gelişmemiş olsa bile bazal gangliyon ve talamus ADC değerlerindeki farklılıklar mikroskopik düzeyde bir kronik iskemik süreci ya da gelişmekte olan bir laküner enfarktı yansıtabilir.