Optogenetik ve Beslenme

Optogenetik, beyindeki belirli nöron gruplarını açmak veya kapatmak için ışığı kullanan biyolojik bir tekniktir.
Optogenetiğin avantajı, hücre özgüllüğünün olmasıdır. Bu şekilde belirli nöron grupları hedeflenebilir ve tüm
fonksiyonları incelenebilir. Optogenetikte ışık bir nöronun fonksiyonunu oluşturan elektirik potansiyellerine
dönüştürülerek, opsin adı verilen proteinlere sahip spesifik nöronlara yüklenir. Beynin belirlenen bölgesine
ışık tutulduğu zaman, sadece opsin yüklü nöronları aktive olur ve bu şekilde istenen potansiyel oluşturulur.
Optogenetiğin ilk çalışmaları, beyne optik fiberler aracılığıyla ışık gönderilmesi, bu şekilde deneklerin fiziksel
olarak bir kontrol istasyonuna bağlı olması şeklindedir. Sonraki zamanlarda araştırmacılar, kablosuz elektroniği
kullanarak pilsiz bir teknikle deneklerin serbestçe hareket edebilmesini sağlamış. Ancak bu cihazlar büyük hacimli
ve sıklıkla kafatasının dışına görünür bir şekilde tutturulmaları, ışığın frekansının veya yoğunluğunun hassas bir
şekilde kontrol edilmesine izin vermeyişleri ve bir seferde beynin sadece bir bölgesini uyarabilmeleri nedeniyle
kullanılmaları zor olmuştur. Işığın beynin hangi alanını seçeceği, ışığın yoğunluğunun kontrolü, ışık kaynakları
tarafından üretilen ısı ile harekete geçen nöronların yanlışlıkla aktifleştirilmesinin önlenmesi çalışmalar açısından
önem arz etmektedir. Optogenetik yöntemlerin gelişimi birçok hastalığın tanı ve tedavi yöntemlerinin fotonlarla
sağlanabilmesini kolaylaştıracaktır. Optogenetik yöntemle beslenme ile ilgili beyin bölgelerinde yapılan çalışmalar
beslenme bozukluklarının (hiperfaji, anoreksi vb.) tedavisi açı sından da oldukça önemlidir.