Primer Akciğer Adenokarsinomu ile Skuamöz Hücreli Karsinom Ayırımında ve Akciğerin Metastatik Adenokarsinomlarında p40, p63, MAdL ve TTF-1’in Rolü

Amaç: Akciğer kanseri, hem kadınlarda hem de erkeklerde en sık görülen ve en ölümcül kanser türüdür. Tedavi farklılıkları nedeniyle, alt tipleri doğru bir şekilde
ayırt etmek önemlidir. Algoritmalar, moleküler çalışmalar için dokuyu korumak amacıyla her vakada en fazla iki immunohistokimyasal belirteç (tek bir adenokarsinom
belirteci ve tek bir skuamöz belirteç) kullanılmasını önermektedir. Bu çalışma, belirteçlerin optimal kombinasyonunu belirlemeyi amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya, 2010 ile 2015 yılları arasında tanı konulan 62 vaka, 29 primer akciğer adenokarsinomu (ADK), 19 skuamöz hücreli
karsinom (SHK) ve 14 akciğere metastatik ADK dahil edilmiştir. İmmünohistokimyasal olarak TTF-1, p40, p63 ve MAdL uygulanmıştır. Boyama yoğunluğu ve pozitif
tümör hücrelerinin yüzdesi kaydedilmiştir. Duyarlılık (sensitivite) ve özgüllük (spesifite) değerleri hesaplanmıştır.
Bulgular: TTF-1, primer akciğer ADK’larının %79,31'inde yüksek yoğunlukta pozitiflik gösterdi, duyarlılığı %96,55 ve özgüllüğü %100 idi. p40, SHK'ların %84,21'inde
yüksek yoğunluklu boyanma gösterdi, duyarlılığı %89,47 ve özgüllüğü %100 idi. p63, SHK için %100 duyarlılık gösterdi, ancak ADK'larda fokal pozitiflik nedeniyle düşük
özgüllük (44,82%) sergiledi. MAdL, ADK için %82,75 duyarlılık ve %100 özgüllük gösterdi. Hiçbir marker metastatik ADK'ları boyamadı.
Sonuç: ADK için TTF-1 ve SHK için p40 en yüksek tanısal doğruluğu gösterdi. MAdL, ADK'da destekleyici bir marker olarak kullanılabilir. p63, düşük özgüllüğü
nedeniyle dikkatle yorumlanmalıdır. Özellikle küçük biyopsi örneklerinde, moleküler çalışmalar için dokuyu korumak amacıyla, rutin kullanım için p40 ve TTF-1
immünohistokimyasal marker kombinasyonundan oluşan sınırlı bir panel önerilir.