Yenidoğan Sarılığı Nedeni İle Hastaneye Yatırılan Olgularda Tedavi Kılavuzlarına Uyumun Araştırılması

Yenidoğan sarılığı genellikle kendiliğinden düzelen, benign bir klinik durumdur. Yenidoğan sarılığının tedavi sınırlarını belirleyen uluslar arası kabul görmüş tedavi kılavuzları bulunmaktadır. Araştırmamızda yenidoğan sarılığı nedeniyle hastaneye yatırılan olgularda hiperbilirubinemi tedavi kılavuzlarına uyumun araştırılması amaçlanmıştır. Hastanemiz Yenidoğan Kliniği’ne 1 Ocak 2009-31 Aralık 2010 tarihleri arasında yenidoğan sarılığı nedeniyle yatırılan olguların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Tüm olguların yatış sırasındaki sarılık durumu hiperbilirubinemi tedavi kılavuzuna göre değerlendirildi. Ciddi hiperbilirubinemi için herhangi bir klinik risk faktörü ya da ek sorunu olan, yatış sırasındaki serum bilirubin düzeyi tedavi gerektiren sınırda veya üzerinde olan hastalar “Tedavi Gerektiren Bebekler”, yatış sırasında serum bilirubin düzeyi tedavi kılavuzunda belirlenen düzeyin altında ve ciddi hiperbilirubinemi gelişimi açısından klinik risk faktörü olmayan olgular ise “Tedavi Gerektirmeyen Bebekler” olarak tanımlandı. Çalışma süresince yenidoğan sarılığı nedeniyle yatırılan, 267’si erkek (%51.5) toplam 518 olgunun ortalama gebelik yaşı 37.2±2.2 hafta olup, doğum ağırlığı 2988.3±617 gram idi. Yenidoğan sarılığı tedavisinde güncel tedavi kılavuzuna uygun olarak yatışı yapılan hasta sayısı 391 (%75.4) idi. Tedavi kılavuzuna göre tedavi gerektiren ve gerektirmeyen bebekler karşılaştırıldığında gruplar arasında gebelik yaşı, doğum ağırlığı, doğum şekli, çoğul gebelik ve akraba evliliği sıklığı açısından anlamlı istatistiksel farklılık bulunmazken, tedavi gerektiren grupta erkek bebek sıklığı istatistiksel olarak daha fazla idi (p=0.03). Sarılıklı bebeklerin bilirubin ensefalopatisi gelişimini önlemek amacıyla uygun şekilde takibinin yapılması, ancak gereksiz tetkik ve tedavilerden kaçınılması gerektiği düşünüldü.